Ontstaan en rol van de Initiatiefgroep

De Initiatiefgroep heeft vanaf het begin af een consequente lijn gevolgd in het streven naar een hoogwaardige invulling van het Haagwegterrein. 
Hieronder treft u een stukje van de historie aan vanaf 2016 en de resultaten in 2009.

Speerpunten van de Initiatiefgroep voor het jaar 2017
  • een goede communicatie over de werkzaamheden
  • het voorkomen van schade aan woningen langs de Rijn en Schiekade

  • de resterende uitwerking van het plan (groengebied en publieke ruimte)

Communicatie

De Initiatiefgroep probeert via contactpersonen bij de Gemeente en LaLinea zo volledig mogelijke informatie te krijgen over het bouwproces en die met alle betrokkenen te delen. Hebt u vragen? Stuur ze ons bij voorkeur per mail en wij proberen antwoorden te verzamelen.

Voorkomen van schade

Het voorkomen van schade is natuurlijk het allerbelangrijkste. Maar om onzekerheid over het al dan niet optreden van schade weg te nemen vindt voorafgaand aan de civiele werkzaamheden (het “bouwrijpmaken”) en tevens voorafgaand aan de start van de bouw een zgn.”Vooropname van bestaande woningen” plaats, om naderhand te kunnen bepalen of er schade is opgetreden.

Uitwerking                               

De ecologische quickscan door het bureau Stadsnatuur uit Rotterdam en het Voorlopig Ontwerp van de gemeente voor het Groengebied aan de zuidkant van het Haagwegterrein zijn via de attenderingsservice verzonden. 

 

Voorgeschiedenis rond 2009

Met het besluit van B&W van 10  februari 2009 om de plannen voor het oostelijk deel van het terrein rigoureus aan te passen is de top drie van de bezwaren van de Initiatiefgroep weggenomen (zie Onze Zorgen, hieronder).  

De initiatiefgroep deelt de zorgen van de bewoners:

De afwijking van het oorspronkelijke uitgangspunt voor het aantal woningen is veel hoger dan in het voorontwerp wordt voorgesteld. In 2001 heeft de gemeenteraad op goede gronden toestemming gegeven voor de planning van maximaal 200 woningen. Een sprong naar 300 (zoals voorzien in het Beeldkwaliteitsplan en zonder goedkeuring van de gemeenteraad reeds opgenomen in het exploitatiecontract met de projectontwikkelaar) is al veel te groot, maar het voorontwerp geeft groen licht voor een nog veel hoger aantal. Immers, twee bebouwingslocaties binnen het plangebied zijn nog niet meegerekend in het aantal van 300. Het betreft het zogeheten Uitwerkingsgebied (UGB) naast en achter kunstenaarscentrum Haagweg 4 en de locatie aan de overzijde van de Haagweg, langs de Rijnzichtstraat. Het voorontwerp biedt op beide locaties ruimte voor hoogbouw.

  1. te hoge bouw in Oase
  2. onvoldoende woonklimaat door te hoge dichtheid van woningen in Bon Bon
  3. de inpassing van de plannen voor een parkeergarage
  4. de kwaliteit van de uitwerking Amfibisch Wonen
  5. wie betaalt het groen?
  6. schade aan kwetsbare bestaande bebouwing in de bouwfase

 

1. Te hoge bouw in Oase

De bebouwingshoogte van Oase is onaanvaardbaar. De flats zijn gepland achter een deel van de Rijn en Schiekade waar de huizen merendeels bestaan uit slechts ee nwoonlaag plus een schuine kap. In 2001, bij de vaststelling van de uitgangspunten voor ontwikkeling van het terrein, heeft de wethouder beloofd dat de bouwhoogte in het plan zou worden afgestemd op de bestaande omgeving. De aangegeven maximale hoogtes voor Oase zijn in strijd met deze toezegging.

De bouwhoogte is Oase is extra belastend voor de direct omwonenden omdat het appartementen betreft. Dat betekent: op iedere woonlaag afzonderlijke huishoudens, met de daaraan verbonden gevolgen voor inkijk en verlies van privacy. Bovendien biedt het voorontwerp ruimte de gebouwen zo dicht langs de tuinen van de Rijn & Schiekade te plaatsen, dat een afscheiding in de vorm van bijvoorbeeld bomen onmogelijk wordt. De bebouwingshoogte is niet alleen nadelig met betrekking tot de schaduwwerking op de huizen en tuinen van de Rijn en Schiekade, maar ook voor de beleving van de woonomgeving op ruimere schaal. De grote nieuwbouwblokken vormen een aantasting van de sfeer, uitstraling en maatvoering van de vooroorlogse huizenrij langs de Rijn en Schiekade.

2. Onvoldoende woonklimaat door te hoge dichtheid van woningen in Bon Bon

Met name de bebouwingsdichtheid in deelgebied Bon Bon heeft te weinig kwaliteit. Bon Bon ligt ruim een halve kilometer lang ingeklemd tussen spoor en sloot, de parallelle huizenrijen gescheiden door een steeg van slechts zeven meter breed. De bewoners zitten, zonder tuinen, gevangen in die sleuf en kunnen er alleen aan de uiteinden uit, hetzij via de drukke Haagweg, hetzij via een eventuele langzaam -verkeersaansluiting op de Rijn en Schiekade. Voor kinderen is er geen speelruimte, voor bewoners geen pleintje of perkje waar ze elkaar kunnen ontmoeten. We vrezen echter dat Bon Bon een doorgangsgebied wordt. Gezinnenkiezen voor een huis met tuin zodra ze de kans krijgen. De bewoners die overblijven, zullen naar een betere woonomgeving blijven zoeken. Er zal geen buurtgevoel ontstaan, noch betrokkenheid tussen buren onderling. Het is moeilijk voorstelbaar dat de gemeente Leiden bewust een dergelijk ongunstig woonklimaat zal toestaan.

3. De inpassing van de plannen voor een parkeergarage

Er zijn concrete plannen voor de bouw van een parkeergarage, die de toegang tot Bon Bon en Oase zal domineren. Dat kan moeilijk als een aantrekkelijke entree voor deze nieuwe woonwijk worden beschouwd. Veel verkeersbewegingen zullen voor hinder zorgen voor de nieuwe bewoners en de huidige omwonenden. Een oplossing van de verkeersproblematiek op de Haagweg komt zo niet dichterbij.

4. De kwaliteit van de uitwerking Amfibisch Wonen

In Amfibisch Wonen zijn flatgebouwen van 7 en 11 verdiepingen hoog gepland. Deze vormen een scherpcontrast met de lage huizen uit de aangrenzende wijk. Hoe kan een beter plan worden gerealiseerd?

5. Wie betaalt het groen?

Voor de ontwikkeling van de woningbouw is een duidelijke verantwoordelijke: de projectontwikkelaar. Maar wie zorgt ervoor dat de openbare ruimte en vooral het natuurgebiedje in het zuidelijk deel van het plan naar het beloofde niveau worden gebracht? In het exploitatiecontract wordt een budget gereserveerd dat volstrekt ontoereikend is voor de realisatie van de groene plandelen. De Initiatiefgroep is van mening dat de gemeenteraad gelijktijdig moet besluiten over rood én groen (aanleg én beheer): over een integraal plan dus, dat niet alleen de winstgevende delen afdekt.

6. Schade aan kwetsbare bestaande bebouwing in de bouwfase

De bebouwing aan de Rijn en Schiekade dateert uit het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. De huizen zijn “op staal” gebouwd. Dit houdt in dat ze rechtstreeks op de oude kleilagen van de Rijn zijn gebouwd, zonder palen. De meeste huizen hebben al geleden onder de drooglegging van de trekvaart in de 80-er jaren. Scheuringen en verzakkingen waren het gevolg. De bodemsanering van het Haagwegterrein leidde opnieuw tot schade, al veroorzaakt door heen en weer rijdende zandauto’s. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de omwonenden hun hart vast houden voor alle bouwwerkzaamheden die gaan komen.